نکات مهم در مورد انتخاب بلدرچین مادر

انتخاب بلدرچین های مادر بیشتر بر اساس بازرسی،وزن و شرایط بهداشتی صورت می گیرد.


احتیاج اصلی این است که پرنده ها در سلامت کامل بوده و یکنواختی خوبی را نشان بدهند. پرندگان را می توان از لاینهای توصه شده و شناخته شده با توان تخمگذاری خوب قابلیت زنده ماندن و قابلیت هچ شدن خوب تهیه نمود.


این مسئله از اهمیت زیادی برخوردار است که از جفت گیری بلدرچین های منسوب بیکدیگر در طول اجرای برنامه تولید مثل اجتناب نمود.با استفاده از روش تولید مثل متقاطع و گفتن نرها و ماده ها از خانواده های دیگر جفت گیری بلدرچین های منسوب به یکدیگر جلوگیری می شود و معیاری از برای هیبرید قدرتمند تامینمی شود و خصوصیات خوب باقی می مانند، عاقلانه این است که حداقل 6 لاین و ترجیحا لاین های بیشتری را حفظ کرد تا به این برنامه کمک شود. 

آب و دان بایستی به میزان فراوان و کافی در دسترس جوجه های بلدرچین گذارده شود تا خوردن و آشامیدن را بیاموزند در غیر این صورت در اثر گرسنگی و تشنگی تلف می شوند.

باید توجه داشت که در 48 ساعت اول زندگی عدم استفاده از غذا امری نرمال بوده و در این مدت از ذخیره کیسه زرده تغذیه می کنند.

در ابتدا دان که بسیار ریز آسیاب شده بر روی کارتن کفی زیر پای جوجه ها پاشیده می شود و بتدریج از دان خوری هائی به ارتفاع 1،5 تا 2 سانتی متر و عرض 3 تا 5 سانتیمتر استفاده می شود.

 

بلدرچین



به منظور جلوگیری از اتلاف دان شبکه هائی از جنس مفتول بر روی دان خوری ها قرار داده می شود و همین مسئله در مورد آب خوری ها هم بایستی رعایت گردد تا از غوطه ور شدن جوجه ها و خفگی انها جلوگیری شود.استفاده از کارتن کفی و یا برزنت در زیر پای جوجه ها از لغزیدن آنها و ابتلاء به عارضه دررفتگی فمور جلوگیری می کند.بهترین روش پرورش بلدرچین استفاده از باتری و قفسهایی است که برای این منظور ساخته شده اند.جوجه ها ایتدا به مدت 3 هفته در قفسهای ویژه ای نگهداری می شوند که شرایط خاصی از نظر دما و تغذیه برای آنها اعمال می شود و پس از این دوره آنان به قفسهای دیگر منتقل می شوند که معمولا این قفسها از 5 طبقه تشکیل شده اند ودان خوری و آبخوری در طرفین این قفسها تعبیه گردیده است و جوجه بلدرچین ها با توجه به گردن درازی که دارند به راحتی می توانند از آب و غذا استفاده نمایند.روش استفاده از بستر مناسب نیست.


روش متداول در ایران که چندان رضایت بخش نیست این است که جوجه ها را به مدت 6 روز در سبد های پلاستیکی کوچک (به ازای هر سبد 50 تا 60 جوجه) نگه می دارندو سپس آنها را بر روی بستر منتقل  می کنند که انتقال جوجه ها از سبد بر روی بستر منجر به تلفات 1،5 تا 2،5 درصدی می گردد.هر چه مدت نگهداری جوجه ها در سبدهای پرورش بیشتر باشد جوجه ها آمادگی بیشتری برای زندگی پیدا می کنند.


در حالی که روشنایی 24 ساعته باعث تسریع بلوغ جنسی می گردد و روشنایی 16 تا 18 ساعته سبب تاخیر در آن می شود.قفسهایی که جهت نگهداری بلدرچین های تخمگذار می شوند از مفتول هایی تشکیل شده که مانع خروج بلدرچین از قفس می شوند و فاصله مفتول های کف قفس از یکدیگر 10 تا 15 میلیمتر بوده که مدفوع پرنده براحتی بر روی سینی یا نوار نقاله زیر قفس می ریزد و داری یک شیب ملایم بوده که

تخم بلدرچین بر روی آن لغزیده و درخارج از قفس قرار می گیرد.

تخم بلدرچین

 

سطح مورد نیاز جهت هر بلدرچین تخمگذار در قفس 150 سانتی متر مربع می باشد. در صورتیکه بلدرچین های تخمگذار در روی بستر پرورش پیدا می کنند بایستی جهت تخمگذاری از تله های تخمگذاری استفاده نمود.این تله ها بایستی با پوشال نرم و یا کاه پوشانده شوند و در آغاز دوره تخمگذاری بایستی آنها را به تخم کردن درون این تله ها عادت داد.بدین منظور بایستی کارگر مربوطه عموما در ساعت شروع تخمذاری که معمولا در ساعت نزدیک به غروب می باشد مرتبا در میان آنان بگردد و تخمهائیکه در روی بستر قرار دارند

برداشته و درون تله ها قرار دهد چون دیدن تخم در روی بستر بلدرچین ها را به تخمگذاری در روی بستر ترغیب می کند.آخرین جمع آوری تخم باید در حدود ساعت 9 شب انجام گردد در غیر این صورت این کار باید در صبح روز بعد انجام شود

/ 0 نظر / 11 بازدید