انواع پر در پرندگان

پرهای پرندگان

کرک پر(Down feather): برخی جوجه ها در زمان تولد عریان هستند و برخی بدنشان از کرک پر پوشیده شده است که با افزایش رشد بدن از بین می روند. کرک پرها فاقد Rashis هستند.
Powder down feather(نوعی کرک پر): این پرها در زیر پرهای اصلی در پرندگان بالغ قرار می گیرند، دائمی و فاقد Rashis هستند. این پرها مرتبا به مواد پودری شکلی تبدیل شده که احتمالا در محافظت از بدن موثرند.

رشته پر(Filoplume): در زیر پرهای اصلی قرار می گیرند و عمل آن ها دقیقا مشخص نیست و احتمالا پرهای حسی هستند.

موی پر(Bristle feather): این نوع پرها در اطراف منقار پرندگان حشره خواری که در زمان پرواز حشرات را شکار می کنند بلند و قابل توجه است، مانند بادخورک ها.
در برخی پرندگان پر دارای دو Rashis است. مثل شترمرغ استرالیایی که به این نوع پرها Aftershaft می گویند.

رویش پر روی بدن پرندگان در مسیرهای مشخصی انجام می شود (در همه جای پرندگان پر رشد نمی کند) که به Pteryla معروفند. مناطق دیگر که فقط کرک پر دارند و رویش پر در آن ها امکان پذیر نیست را Apteria می نامند.


پرهای پرواز
1- شاهپرهای اولیه (Primaries): بر روی انگشتان دست ها
2- شاهپرهای ثانویه (Secondaries): بر روی زند زیرین (ساعد بال ها)
3- به پرهای دم Rectrix  و به مجموع پرهای دم Rectrices گویند.

بال هرز(Alula): روی انگشت اول در بسیاری از پرندگان پرهای کوچکی به نام آلولا یا بال هرز قرار می گیرد. این پرها در زمان پرواز و نشستن پرندگان با کاهش نیروی کشش هوا از سقوط پرنده جلوگیری می کنند.

پرهای پوششی(Coverts): این پرها در روی شاهپرهای اولیه، ثانویه و قاعده ی شاهپرهای دمی قرار گرفته و درزهای بین آن ها را می پوشانند تا یک سطح پیوسته در بال ها برای برخورد با هوا شکل گرفته و پرواز به نحو موثرتری انجام شود.

پرهای اختصاصی در جغدها
پرها در جغدها به دلیل رفتار تخصصی این پرنده در شکار شبانه بسیار تخصصی شده اند.
- در این پرندگان برای جلوگیری از ایجاد سروصدا در شب لبه  خارجی شاهپرهای اولیه و ثانویه، حاشیه ای دارد که از ایجاد صدا در هنگام پرواز جلوگیری می کند.
- هم چنین روی پر جغدها یک لایه ضخیم از کرک های نرم قرار دارد که از ایجاد صدای بال ها جلوگیری می کنند.
- در صورت جغدها پرهای آرایش یافته ای وجود دارد که به دیسک صورتی معروف است و به شکل دوایر متحدالمرکز در اطراف چشم ها قرار می گیرند و به شکل سهمی های جمع آوری کننده ی صدا به شنوایی پرنده در شب کمک می کنند. (قوی ترین حس جغدها: حس شنوایی)
اکومورفولوژی: وقتی مورفولوژی را با محیط و رفتار پرنده در محیط ارتباط دهیم اکومورفولوژی به دست می آید.

 

/ 0 نظر / 12 بازدید