سیستم های پرورش و تولید شتر مرغ

پرورش شتر مرغ

سیستم های پرورش و تولید شتر مرغ

 

امروزه , پرورش شترمرغ که در بیشتر کشورهای جهان رایج شده است به صورت یکی از سیستم های زیر به اجرا در می آید :

1-باز یا غیر مترکز

2-نیمه متمرکز یا نیمه بسته

3- بسته یا متمرکز

 

انتخاب نوع سیستم بستگی به شرایط محلی به وِیژه آب و هوای و فضای قابل دسترس دارد.حتی ممکن است برای استفاده بهینه از کلیه امکانات موجود ,هر سه سیستم با هم تلفیق شوند.در هر کدام از سیستم های باز و نیمه متمرکز,ممکن است جوجه کشی به صورت طبیعی یا مصنوعی انجام شود.

 

1_سیستم باز یا غیر متمرکز :

شترمرغ عاشق فضای باز بوده و ترجیح می دهد که چراکاهش بزرگ باشد.در سیستم باز و یا غیر متمرکز زمین وسیعی در اختیار شتر مرغ ها قرار داده میشود ( حدود 40 هکتار ) و دور آن محصور می گردد.سعی میشود در این سیستم پرندگان را مطابق به محیط طبیعی شان نگهداری نمایند و حداقل تغییرات در زندگی آنها اعمال شود.در این سیستم که از تعداد زیادی شتر مرغ تشکیل شده , معمولا یک شترمرغ ماده حاکم وجود داد که نقش خود را به شترمرغ های ماده کوچکتر و جفت خود تحمیل می کند.

سیستم باز یا غیر متمرکز دارای مزیت های می باشد که عبارتند از :

1-ناچیز بودن هزینه های نگهداری پرندگان مول

2-هزینه جوجه کشی تقریبا صفر است ( در صورت استفاده از جوجه کشی طبیعی ) .

3-هزینه های سرمایه گذاری این سیستم جزئی است.

علی رغم وجود محاسن ذکر شده , این سیستم های دارای معایبی نیز می باشد که عبارتند از :

1-کنترل شناسایی پرندگان و جمع آوری تخم های مشکل است.

2- نمی توان بر شرایط جفت گیری کنترل اعمال کرد.

3- اغلب میزان مرگ و میر جوجه ها بالا است ( در جوجه کشی طبیعی )

4- کنترل و معاینه جوجه غیر ممکن است ( در جوجه کشی طبیعی )

5-جوجه ها اغلب توسط حیوانات دیگر شکار می شوند.(در جوجه کشی طبیعی )

6- تخم ها ممکن است به دلیل وجود شرایط بد حمل و نقل و باقی ماندن بر روی زمین برای مدت طولانی آسیب دیده و از بین بروند.

7-از این سیستم ها معمولا برای پرورش گله های وحشی که دارای ژن و خصوصیات با ارزش هستند استفاده میشود.

/ 0 نظر / 19 بازدید