نحوه جوجه کشى درنا

درنا

دُرنا یا کُلَنگ پرنده‌ای است از خانواده درنایان (Gruidae).

درناها پرندگانی هستند بزرگ، با پاها و گردن دراز، دم نسبتاً کوتاه، بالهای دراز و منقاری بلند و کلفت، ظاهر شبیهلک‌لک، شاهپرهای ثانوی داخلی بالهای آنها خیلی بلند شده، روی دم را می‌پوشاند. در پرواز گردن وپاهای خودرا کشیده نگه می‌دارد. گله‌های آنها هنگام مهاجرت دریک خط به شکل هفت پرواز می‌کنند. نر وماده آنها همشکل هستند. روی زمین آشیانه می‌سازند. این پرنده را در هنگام پرواز می‌توان از مرغ ماهیخوار، حواصیل تشخیص داد. بزرگ‌ترین درنا در آمریکای شمالی بسر می‌برد. این پرنده حدود ۵/۱ طول دارد وبلندی قامتش از ۵/۱ تا ۲/۱ می‌باشد. بالهای گسترده اش از ۸/۱ تا ۲ متر است. بالهایش سفید باخط سیاه می‌باشد. درناها، زمستانها را در جاهای گرم وتابستانها را در نواحی سرد می‌گذرانند.

از گونه‌های درنا می‌شود به درنای سیبری (Grus leucogeranus) اشاره کرد.

همه گونه های این پرنده مهاجرند . پرندگانی بزرگ با پاها و گردنی دراز , دمی نسبتا کوتاه , بالهای دراز و منقاری بلند و کلفت که ظاهرا به لک لک ها شباهت دارند .شاهپرهای ثانوی داخلی بال های آنها خیلی بلند شده و روی دم را می پوشاند . در پرواز گردن و پاهای خود را کشیده نگه می دارد . گله های آنها هنگام مهاجرت در یک خط و یا به شکل '7' پرواز می کنند . نر و ماده آنها هم شکل است . غیر از فصل زادآوری به طور دسته جمعی دیده می شوند . روی زمین آشیانه می سازند و همه چیز می خورند .

تغذیه

درناها، گیاهان کوچک، حشرات، قورباغه‌ها، کرم‌ها، خزندگان وماهیان کوچک ، وتخم جانوران آبی را می‌خورند.

جفت گیری

گروههای درناها هنگام فصل جفت گیری، گرد می‌آیند وبه رقص می‌پردازند. درناها هنگام رقص با هیجان می‌رقصند. در اوقات دیگر درناها روی یک پا می‌ایستند. این پرنده دربوته زارها یا مردابها بسر می‌برند. هر درنای ماده در فصل یک تخم می‌گذارد.

 

رقص درنا

درنا پرنده ای است زیبا، باوقار و دوست داشتنی که همیشه عاشق جفت خودش می مونه و معاشقه خود را در قالب یک رقص بسیار زیبا به نمایش میذاره که این رقص مجموعه ای از حرکات تعظیم و فرودآوردن سر ، پرش به سمت بالا و زدن بالها به یکدیگره . درنا از نظر اجتماعی پرنده بسیار پیچیده و جالبیه ، گاهی وقتها با قلدری و زورگویی تمام برخورد میکنه و زمانی دیگر بسیار رمانتیک میشه . این پرنده بیش از هر گونه پرنده دیگری به انسان شباهت داره و میتونه انواع مختلف صداها و ژستهای مختلف رو از خودش به نمایش بذاره و خیلی پر سروصدا و بازیگوشه .

 

مشخصات

112 سانتی متر ،شاهپرهای ثانوی سیاه بسیار دراز و آویخته و به شکل دم ، این پرنده را از لک لک ها و حواصیل ها مشخص می کند. بدن آن به طور کلی خاکستری سربی است . یک نوار پهن سفید از پشت چشم شروع شده ، در طرفین سر و گردن ادامه پیدا می کند که در برابر گلو و صورت سیاه پرنده جلوه خاصی دارد .از نزدیک تارک قرمز آن قابل تشخیص است ، منقارش از منقار لک لک ها و حواصیل ها کوتاه تر است . در پرنده نابالغ سر و سطح شکمی ، قهوه ای رنگ است ، نوار سفید سر و گردن ندارد . آهسته و موزون راه می رود . هنگام احساس خطر گردن خود را راست می کند و در پرواز گردن و پاهایش کشیده است و بال های آن در انتها چهارگوش به نظر می رسد .

 

زیستگاه

دور از جنگل ها و مناطق پر درخت ، در سواحل رودخانه ها ، مرداب ها ، کشتزارها و استپ ها زندگی می کنند .

 

پراکندگی

درنا پرنده ای است که در زمستان ها در بعضی از مناطق ایران از جمله تالاب های امن فراوان است و ضمن مهاجرت به طور منظم در ناحیه دریای خزر دیده می شود

 

انواع درنا

درنا کوچک :

نام انگلیسی : Demoiselle Crane

نام فرانسوی : Demoiselle de Numidie

نام علمی (لاتین) : Anthropoides Virgo

95 سانتی‌متر ؛ به واسطه اندازه بسیار کوچک و کاکل بلند و سفیدی که از پشت چشم شروع شده و در پس گردن آویزان است ، و منقار خیلی کوچکترش از 'درنا ' به آسانی تشخیص داده می شود .
پر و بال آن به طور کلی خاکستری مایل به آبی‌ست. صورت ، جلوی گردن و سینه اش سیاه بوده ، به یک دسته پرهای سیاه دراز و آویزان منتهی می شود . شاهپرهای بالش سیاه و انتهای سیاه رنگ شاهپرهای ثانوی داخلی آن خیلی بلند و بر روی دم آویزان است ، ولی کم‌پشت‌تر از دم ' درنا ' می باشد
پروازش شبیه ' درنا ' ست به طوری که در ارتفاع زیاد ، تشخیص آنها مشکل است مگر آنکه باهم باشند

زیستگاه :
دشت‌های وسیع و فلات‌های مرتفع . در هوای گرم اغلب در حوالی آبهای شیرین دیده می شود .

پراکندگی :
به صورت مهاجر عبوری و به تعداد خیلی کم از ایران گذر می کند در سالهای اخیر فقط در حوالی دریای خزر ، آذربایجان و ناحیه مرکزی فارس دیده شده است ، درنای کوچک به تعداد خیلی کم و به صورت عبوری در شمال غربی کشور نیز دیده شده است و در کل پرنده‌ای نایاب است

 

درنا سیبری :

دُرنای سیبری (نام علمی: Grus leucogeranus) پرنده‌ای است از خانواده درنایان.

طول این پرنده ۱۳۵ سانتی‌متر و صدای آن آرام، آهنگین و رسا شبیه کروک کروک است. درنای سیبری در مناطق تالابی، شالیزارها، نیزارها و دریاچه‌ها به سر می‌برد.

پراکندگی درنای سیبری بیشتر در جنوب چین، هند و سیبری روسیه است. درناهای گروه شمال روسیه زمستان‌ها به مناطق پارک ملی بوجاق کیاشهر در گیلان و فریدون‌کنار مازندران ایران می‌کوچیدند ولی امروزه نسل آن‌ها در ایران تقریباً منقرض شده. در ایران در سال ۱۳۸۵ یک میلیون دلار برای حفظ نسل درنای سیبری در تالاب فریدون‌کنار اختصاص یافته‌است.

+نوشته شده در ساعت توسط مدیر